16 juli 2018

Alles valt op zijn plek.

Na hectische weken is het dan nu vakantie!
Elk jaar zijn de laatste weken op school intensief met proefwerkweek en rapportvergaderingen. En daar kwam nog bij dat ik van lokaal ging verhuizen. Kasten moesten leeg, en alles moest weer een nieuwe plek krijgen. 
(of richting papiercontainer)
Het is prima gelukt! Het komende schooljaar kan goed beginnen. 

Onderwijl gebeurde hier thuis ook van alles. Nadat ons huis te koop kwam, waren daar de eerste kijkers. 
Dan kijk je ook naar je huis als door de ogen van een koper, alles was spic en span en super opgeruimd! Lege wastafels en strak gestyled.
Of het dat was wat de doorslag gaf, weet ik niet, maar ons huis was binnen een week verkocht! Terwijl de Apeldoornse woningmarkt toch niet zo oververhit is als de markt in andere delen van het land.
Het is heel voorspoedig gegaan. 
We zijn er heel dankbaar voor.


De plannen rond het nieuwe huis krijgen ook steeds meer vorm. 
Nu moet alles snel gebeuren en vakmensen hebben momenteel werk genoeg. Hopelijk gaat het lukken om een aannemer en schilder te bespreken, en anders moeten we maar gewoon verhuizen en gebeurt het later. 
Als we maar een verhuizer hebben besproken, dan komen we al een heel eind.
Tot nu toe verloopt alles heel voorspoedig, alles valt op zijn plek.
 We hebben er enorm zin in!

Van quilten kwam er soms niets en soms was er tijd en was het heerlijk om even met iets quilterigs bezig te zijn.
De ringen van de Suze en Sophie-quilt zijn allemaal geappliqueerd.

Toen kwam ik dus aan bij de sluitblokjes. Het leek mij leuk om en soort van dambord effect te maken. Maar dan niet te hard zwart/wit maar zwart met een motiefje en crème. 


Nadat ik de eerste blokjes had gemaakt ( op H250 en geregen) ben ik gaan appliqueren. Ik heb een deel af, maar toen had ik zin in afwisseling.


Nog wel even het middenblok er op gelegd. Er komt nog een donker randje tussen.
Het wordt vast leuk!


Terug naar de Sutton Grange. Daar was al een hele tijd niets aan gebeurd.
Op verschillende bees had ik wel aan de orange peel blokjes gewerkt en dat was nu al zo'n stapel dat ik die aan elkaar heb genaaid. Het ontbrak nog aan sluitcirkeltjes dus daar heb ik een stapel van gemaakt.


  Ik denk veel te veel.....



 De tweede rij zit nu aan de quilt. De 3e rij is af maar moet nog aangezet worden. 
Van de 4e rij is er nog niets.


Soms droom ik van een volgende quilt maar dat is nu niet handig. Ten eerste ben ik met twee grote quilts bezig en ten tweede is het beter om daarmee te wachten tot na de verhuizing. Eerst maar eens een quiltkamer gaan inrichten.....
Het voornemen is te verhuizen in het begin van oktober. En naast het schoolwerk zal het een drukke tijd worden. Toch is het vooral heel leuk en daar verheug ik mij op!

Maar nu eerst vakantie, en ook al heb ik niet echt iets nodig, 
een quiltwinkel bezoeken is altijd leuk. 
En in Augustus een paar weken naar Frankrijk. Een quiltwerkje gaat mee...

Love the process,
Betsy

16 juni 2018

Een laag tempo

In een laag tempo, zo gaat het als het over quilten gaat........
Af en toe komt er een boogje bij voor de weddingringen van de Suze en Sophie quilt.



Afgelopen maand was er wel een gezellige quiltkwartet-bee en ook was er bee van de Pinksterbloem. Daar werd een cadeauquilt gedubbeld onder leiding van Ineke.



Bijna iedereen heeft een steekje geregen en met veel handen was het licht werk. Nu wordt de quilt doorgestikt met de naaimachine door twee bee-leden.


Ja, en verder dus niet zoveel gedaan op quiltgebied. Zo druk met andere dingen. 
Nadat we ons vakantiehuis in het buitenland hadden verkocht, keken we nu heel serieus naar een ander woonhuis in Nederland. 
Een huis, passend bij de levensfase waarin we nu zijn gekomen. 
Een gezellig huis voor 'met z'n tweeën'.
Met meer ruimte 'beneden' en minder ruimte 'boven'. 
Maar ook niet te ver van ons werk en genoeg faciliteiten in de omgeving. We hebben op de west Veluwe, onder voorbehoud, iets gevonden.

Ons huis in Apeldoorn staat te koop, de vijf slaapkamers hebben we met z'n tweeën niet meer nodig.
En dat verkopen vind ik heel spannend. Bij alle andere beslissingen ben ik zelf aan zet. Nu is het maar afwachten wie er komt en belangstelling heeft. Dus loslaten en er van uit gaan dat de makelaar zijn werk goed doet. Kijken wat onze weg wordt!

En hopelijk komt er nu weer ruimte voor wat handwerken.
Ik neem mij voor, terwijl ik dit typ, om straks weer met de weddingringen te gaan zitten. Gewoon beginnen!

Love the process,

Betsy


6 mei 2018

Suze en Sophie (5) en gezellig weg

Ik heb in de afgelopen maand minder tijd gehad voor quilten dan ik zou wensen. 
Maar nu ik het ga opschrijven op mijn blog, is het toch meer dan gedacht.

In de afgelopen tijd weer fijn gewerkt aan de Suze en Sophie. 
Ik maak de halve boogjes (maar net iets anders) op de manier zoals Francis het voordeed, en dat gaat goed.
Het is een heel aparte manier, compleet 'out of the box' bedacht! 
Maar het resultaat is prima.
Ik heb de boogjes er 'random' over gestrooid en zo ben ik gaan appliqueren.


Nog lang niet klaar, het zijn meer boogjes dan ik op het eerste gezicht dacht.

Even het middenblok er op gelegd.
Hhmm!!! Ik zie het al voor me.

Eind vorige maand zijn we gezellig met onze bee naar Den Haag geweest, naar het Quilterspalet 
Ineke heeft daarover ook op haar blog geschreven.
Het is per trein goed te doen, een rechtstreekse verbinding van de groene (vroegere) residentiestad naar de residentiestad aan zee.

Het quilterspalet is een geweldig leuke winkel. Er hangen quilts die erg inspirerend zijn, de stoffenvoorraad is divers en de collectie Aurifil garens is heel breed. Daar hebben we dan ook het nodige van ingeslagen! 
Natuurlijk ook wat stofjes gekocht en fijne appliqueernaalden: Evy's choice.

Ik had in de afgelopen periode al wat op internet gekeken voor de Yazzii tassen. 
Maar van een plaatje is het toch anders dan in het echt.
Daarom nog geen keuze gemaakt, eerst maar eens zien.

 Evy en Petra hadden diverse soorten op voorraad. 
Dacht ik eerst voor een kleinere variant te gaan kiezen. Toen ik de grotere zag, leek mij dat toch beter.  


Ik ben van de 'grote' projecten en zo kan alles mee. 
Toen we dan ook twee dagen later op vakantie gingen, werd de tas direct ingewijd en het voldoet helemaal aan de verwachting! 


Het  'Maroon' is een warme kleur donkerrood, het was ook de kleur ( Maroon red) van een klassieke auto die wij ooit hadden, die associatie deed mij kiezen voor deze kleur (i.p.v. een donkerblauwe tas die ook heel mooi was) 



Wat een handige tas! 
't Neemt weinig ruimte in de auto (veel minder dan mijn curverbox) en alles is mooi verdeeld en gemakkelijk terug te vinden.
Er zitten veel meer vakjes in dan op de foto's te zien is.....


In de vakantieweek dan ook fijn gewerkt aan de boogjes. 
En toen die op waren, had ik gelukkig nog de 'orange peel' blokjes van de Sutton Grange bij me. ( Toch handig, al die vakjes in de tas)


Daar heb ik er dan ook weer acht van gemaakt.

En toen was de vakantie al weer voorbij. 
Omdat we ons vakantiehuis verkocht hebben, was dit de laatste week daar. 
Toen we het dorp uit reden, was dat toch wel even wat. Na zoveel jaren... 
Veel goede herinneringen: aan de tijd dat ons gezin nog compleet was, zomers die eindeloos leken te duren,  mooie wandelingen, heerlijk uit eten en bezoeken aan oude stadjes. En nog zoveel meer....
Het is mooi geweest! Zowel letterlijk als figuurlijk.
Tijd voor iets nieuws.
Voor komende zomer hebben we met (klein)kinderen vakantieplannen richting Frankrijk en daar verheug ik mij op. 

Voor de komende week staat er een quiltafspraak met een vriendin en een bee in de agenda. En dat zijn leuke dingen om naar uit te zien!

Love the process!

Betsy

2 april 2018

Suze en Sophie (4) en naar Zutphen

Pasen ligt al weer achter ons, en het paasweekend was een heerlijk rustig weekend, met veel tijd voor de boodschap van Pasen, voor ontspanning en quilten.

Ik werk gestaag door aan de Suze en Sophie quilt.
Afgelopen tijd weer wat Turkey Tracks gemaakt en uitgezien naar de nieuwe post van Francis.

Afgelopen keer zette zij de 'wedding-rings'-rand online.


(Foto van de site van Francis)

Eerst maar eens doorgelezen, nog een keer gelezen, 
meegeschreven en meegerekend en toen was het voor mij helder wat de bedoeling is.

Daarop eerst maar een een stapel kleine lapjes gesneden voor de onderdelen van de ring.


 En zo aan de slag om te kijken wat fijn werkt voor mij.

Als eerste heb ik de methode van Francis geprobeerd: vlieseline achter de stofjes, plakvlieseline er tegen, omdraaien en klaar.
Niet helemaal tevreden, de plakvlieseline piept er wat onder uit. En omdat ik geen witte stof ga gebruiken ben ik bang dat er een randje te zien blijft.



Als tweede poging heb ik de stofjes op de rand vlieseline genaaid en daarna omgeplakt met de sew line lijmstift.
Ik kwam tot de ontdekking dat het wel erg veel lijm kost, omdat er in de vlieseline veel blijft haken.


En ook merkte ik dat vanuit het midden beginnen niet zo mooi is. Links en recht van het midden is dan een 'bobbel' van de naad waardoor het lijkt dat het middelste stukje lager zit.

Dus voortaan van rechts naar links werken. Net wat mooier.

Maar goed, niet plakken, wat dan wel?
Ik bedacht me dat ik een wieltje heb liggen met het rubberen matje. 
En dat is het! 
Werkt ideaal.

Toen ik afgelopen week gezellig quiltkwartet bee had (voor foto's, zie het blog van Ineke), heb ik het meegenomen om te overleggen met de anderen. 
We kwamen uit op wat ik ook zelf bedacht had, maar wat is het fijn om even te kunnen sparren. Een extraatje van samen bee hebben!
Het is een klein groepje, er is veel inspiratie, en voor komende maand staat er een quiltwinkeltrip gepland. Helemaal leuk!

Ineke liet ook de facebookpagina  van de Suze en Sophie quilt zien. 
Er ging een wereld voor mij open!
Om diverse redenen (en dat heeft ook te maken met mijn werk) wil ik geen facebook, maar ik merk dat ik daardoor wel wat mis. 
Zit ik bijv. een zaterdag te wachten op een post, als ik facebook had gehad , zou ik geweten hebben dat het een week later komt.
Nou ja, het is zoals het is.

Voor de weddingring moest er nog een ondergrondstof worden aangeschaft.
Op Goede Vrijdag waren we vrij en samen met manlief naar Zutphen gegaan.
In de winkel van Petra Prins stonden Kris en Nanda.
Hoewel ik toch al heel wat uit de winkel heb weggekocht en een workshop heb gevolgd, had ik hen nog nooit ontmoet. 
(Nu werk ik altijd op vrijdag, en als ik ga, dan  is dat woensdag of zaterdag, dus dat verklaarde het.)

Ik sta er elke keer weer van te kijken hoe snel het tot een keuze komt. 
Ik had wat blokken meegenomen voor de kleur. Ik vertelde wat mij mooi leek...
En dan lijkt het wel te werken als een trechter, 
bij het 5e baaltje is er een keuze!
En ik ben er blij mee.
Het is een rode pindot.

En het blend geweldig.

Heel veel roze, maar niet zoet, juist ferm en met wat pit.

Dank je wel Kris en Nanda voor de goede hulp en advies!

Omdat ik nog wat verjaardagsgeld had, heb ik ook het door mij lang gewenste boek van Marg Sampson gekocht. 


Ik zag thuis, toen het uit het plastic kwam, dat er geen patroonbladen bij zitten. Omdat het een Quiltmaniaboek is, was ik daar een beetje van uit gegaan. 
Maar goed, het is een heerlijk kijk- en leesboek met veel tips om op een ontspannen manier met stofmotieven om te gaan.

Het andere boek dat ik meenam ( was ik niet van plan maar vlgs mijn man zou ik spijt krijgen als ik het niet zou doen) is het boek van Brigitte Giblin. Het was nog in de sale ook, dus dat was een prettige bijkomstigheid.


En toen thuis aan de slag met het maken van de ondergrond.
Eerst knipte ik 1.40 m van de stof. Die sneed ik in de lengte door ( voor een strook links en een strook rechts) 
Van de overige stof maakte ik een middenstrook. Daarna alles aan elkaar genaaid en een vierkante lap was het gevolg. 
In de middenbaan zit in het midden een klein stukje, maar dat knip ik weg als het centrumblok er op wordt gezet. 
Uiteindelijk komen de wedding-ringen op een mooie symmetrische lap.


Daarna moest het patroon op de lap worden getekend. Dat heb ik gedaan volgens de methode van Francis. En dat werkte geweldig!
Patroonpapier aan elkaar geplakt tot 55 bij 55 inch, 
vervolgens de inch markeerpunten overgenomen, 
papier op de stof geplakt d.m.v. spray en daarna d.m.v. de lichtbak op de stof overgenomen.
Toen de markeerpunten op de stof stonden, kon ik de ringen ( via het patroon op de lichtbak) overnemen.

Ik ga nu heel veel stukjes wedding-ring naaien, ik heb mij geïnstalleerd met naaimachine en strijkplankje onder handbereik.



En dan heb je zo een heel stapeltje



Klaar om geappliqueerd te worden.
En appliqueren vind ik een heerlijk werkje, dus dat komt wel goed!

Love the process,

Betsy





14 maart 2018

Suze en Sophie (3)

Mijn blog is vooral een quiltdagboek. 
Daarom weer een update van de vorderingen.

In de afgelopen weken heb ik vooral gewerkt aan de Suze en Sophie.
Het middenblok is nu klaar.
Zoals ik al eerder schreef, is dit het middenblok van de quilt 'Enkhuizen' van Petra Prins.


Een beetje kreukelig nog maar dat komt later wel goed.

Op de blauwe middenstip moest nog een extra rondje worden geappliqueerd. 
Ik had 2 opties. Samen met de quiltsters van ons kwartet gekozen voor deze. 
De kleuren uit het middenblok komen ook weer terug in de rest van de quilt.
Veel overeenkomsten en ook veel afwisseling door de scraps. 
Voor de basis van de wedding-ring moet ik nog een kleur en stof uitzoeken. 
Die moet verbindend en verrassend worden.

Ik heb ook weer wat turkey-tracks gemaakt.
Hier komen ze:




Ze vorderen niet snel, maar ik zit nu op 12 van de 16. 
Komend weekend gaat Francis weer een nieuw blok publiceren. 
Ik ben er klaar voor!

Afgelopen week mocht ik jarig zijn. 
Altijd reden voor dankbaarheid als er weer een jaar aan je leven is toegevoegd.  
En ook word je steeds ouder. 
Toen ik een jaar of 12 / 13 jaar was, draaide ik nog graag de getallen om. 
Nu doe ik dat niet meer en met 55 gaat dat ook een beetje moeilijk.
Jarig zijn is ook reden om het gezellig te vieren.

Onze oudste is zeer onlangs verhuisd naar een klein dorpje in de buurt van Culemborg.
Ik kon het niet laten om te vertellen dat daar toch wel een heel leuke quiltwinkel zit: 

Het was geen stille hint meer dat een verjaardagscadeautje daar wel uitgezocht kon worden.
En dat was ook gebeurd:
Ik kreeg 3 heel mooie stofjes en ook een cadeaubon die besteed kan gaan worden. 


Het is een leuk vooruitzicht om naar het atelier toe te gaan.

Hoewel mijn dochter niets met quilten heeft, kon ze het na het bezoekje aan het atelier, wel beter begrijpen. 
De bakken vol met stof en kleur, de vriendelijke manier waarop ze was geholpen en de bee-leden die daar waren en even wat advies gaven: ze snapt nu meer van de prettige bijkomstigheden van mijn hobby.

En met die hobby, daar ga ik weer fijn verder mee!

Love the process,

Betsy



26 februari 2018

Suze en Sophie (2)

Het is al weer even geleden dat ik het laatste blogje postte.
De nasleep van de griep en het werk dat op school was opgestapeld, maakte dat er even wat minder van quilten en bloggen kwam. (en ook op het reageren op andere blogs)

Ik heb de afgelopen periode eigenlijk alleen maar gewerkt aan de quilt 'Suze en Sophie'.
De flying geese blokken zijn af, het is een mooi stapeltje.

8 blokken heb ik af van de turkey tracks, daarmee ben ik op de helft dus.

Het is veel appliqueren, en dat vind ik erg leuk. 
En juist ook de afwisseling van op de naaimachine de randen er om zetten en onderwijl de hoekpunten in elkaar zetten, geven een variatie in werken.
Afgelopen zaterdag heeft Francis de nieuwe opdracht gepubliceerd: het middenpaneel.

Daar was ik 'stiekem' al aan begonnen.
De krans is leuk, maar ik ben niet zo van de kransen, dus ben ik gaan zoeken op het internet en in de boeken die ik in huis heb, naar een alternatief voor het middenpaneel.
En die heb ik gevonden!

In het boek van Petra Prins ' Promenade dans un Jardin Hollandais' staat de quilt Enkhuizen.


Ik vind dat een leuke quilt. 
Een midden paneel met tulpen-applicaties en blokken daar omheen waar je veel scraps in kwijt kunt.
Toch kom ik deze quilt niet tegen op het www en ook op pinterest kan ik haar niet vinden. 
En dat terwijl de kleuren toch heel mooi aansluiten bij de trend van nu om meer sprekende kleuren te gebruiken.

Wat is dat toch, dat de éne quilt een hype wordt en een andere niet?
( maar misschien heb ik wel iets gemist, ik quilt pas sinds 2013)

Dat middenstuk vind ik dus erg leuk en de tulpen deden mij denken aan de turkey tracks van de Suze en Sophie.
Daarom ben ik vorige week al begonnen aan het middenblok. 
Leuk dat juist deze zaterdag het middenblok aan de beurt is. Dat komt goed uit. 

nog zonder extra blad


met extra blad 
( moet nog wat geappliqueerd worden hier en daar)

Ik denk dat dit middenblok leuk past in de Suze en Sophie. Ik heb kleuren gekozen die ook in de quilt terugkomen en het wordt een fris geheel. 
Kleuren kiezen, wat is dat toch leuk en ook wel wat spannend.


Vorige week woensdag zou Ineke gezellig langskomen om een steekje te zetten. 
Ze had de cadeautjes van haar en de andere bee-leden meegenomen. 


Wat is dat toch leuk! 
Dat iemand anders zo de moeite neemt om iets moois voor je te maken, dat is al een cadeautje!

We hadden zin om naar quiltstudio het Gooi te gaan. 
En ach, als je eenmaal voorbij knooppunt Hoevelaken bent, dan ben je er ook zo.

We werden hartelijk ontvangen door Yvonne die ons direct een lekkere kom koffie aanbood. 
Daarna hebben we op ons gemak de winkel bekeken. 
Heerlijk ruim, fris en licht met een leuke collectie stoffen. 
En wat zo handig is: de stoffen zijn in 3 afmetingen gesneden. Dus heb je maar een klein stukje nodig, dan hoef je niet een hele FQ te kopen.
Ineke kwam nog bekenden tegen en dat maakte het extra leuk.
Natuurlijk ging er wat mee naar huis.


Vooral deze drie stoffen passen bij mij. 

Ze blenden mooi met andere stoffen in de Suze en Sophie en de rode variant heeft al een plek gekregen. De turkey tracks zijn hier mee omlijst. 
Toen ik voor 16 blokken de rand ging snijden, merkte ik dat ik stof te kort kwam. 
Daarom Yvonne gemaild en een dag later had ik de stof al in huis

Woensdag hebben we gezellig bee, benieuwd waar de anderen mee bezig zijn.

Nu even heerlijk vakantie, dus ook tijd voor quiltdingen.


Love the process,

Betsy

2 februari 2018

Broddel lapjes

En toen was het er opeens: 
onder de les een kriebelig gevoel in de keel. 
Spieren en gewrichten die pijn gingen doen. 
Verlangen om naar huis te kunnen. 
In minder dan twaalf uur was het een feit: de griep!

En als ik het zo opschrijf lijkt het een zelfstandig naamwoord. Er staat immers 'de' voor.
Maar het is een werkwoord! 
Griep: dat moet je doen, daar moet je doorheen kruipen, dat moet je ondergaan.
En wat voelde ik me beroerd en wat kost het veel tijd! Zo jammer.
Het meest erge symptoom was toch wel dat ik geen steek genaaid heb en er ook niet aan moest denken. 
Toch wel een indicatie hoe het was.
Nu ben ik niet de enige die in Nederland geveld was, gedeelde smart.....

Ook miste ik de gezellige kwartetbee.
Gelukkig belden de anderen mij tijdens de bee, en kon ik meegenieten van wat er gemaakt werd en werden live 2 prachtige cadeautjes voor mij uitgepakt.
Kijk, daar knap je dan weer van op!

Toen het ergste 'leed' weer geleden was, kwam er ook weer zin in quilten.
Gelukkig maar.

Gisteren heb ik een voorzichtig her-beginnetje gemaakt met mijn broddellapjes.

Toen ik net begon met quilten zag ik op een Amerikaanse site een prachtig bundeltje met stofjes van Barbara Brackman uit een serie van haar 'William Morris Apprentice'
Ik vond het prachtig.
Nu vind ik van alles van zijn hand (en ook uit die tijd) heel mooi: gordijnen, behang, geglazuurde bakstenen. Zucht....
Dus het bundeltje besteld voor iets meer dan 80 dollar. Dat leek mij een redelijke prijs. 
Tot dat het thuis werd bezorgd en het bedrag flink was opgehoogd met invoerbelasting. Zo werd het wel heel prijzig. 
Maar goed, weer iets geleerd.




Echt een project is het niet geworden. 
Het zijn meer heel veel probeerseltjes bij elkaar. 
Heb ik de eerste blokken nog gemaakt met malletjes van schuurpapier. Daarna volgde het snijden met het rolmes en tegenwoordig komt daar ook paper piecing bij.

Heel veel geoefend en heel veel geleerd.



En eigenlijk is het nog niets geworden ;)

Dacht ik vroeger altijd dat broddelen iets negatiefs was, je begint immers aan iets maar je maakt het niet af. 
Toen ik studeerde, leerde ik dat broddelen een cruciaal onderdeel is in de ontwikkeling van een kind. Je boort namelijk allerlei gebieden aan in de hersenen en fantasie en talent ontwikkelt zich zo optimaal. 
Dus: met regelmaat maar wat experimenteren is van belang voor een goede ontwikkeling.
En daar hoef je geen kind voor te zijn.

Afgelopen week publiceerde Barbara Brackman, op het blog 'Civil War Quilts', weer een nieuwe serie block of the month. 



Eke maand een traditioneel blok. Hopelijk komen er niet te veel patriottische blokken langs want als Europeaan heb ik daar niet zoveel mee.
Ik heb besloten de overige stofjes van de bundel daar voor te gaan gebruiken.

En dan ooit, misschien als alle stofjes op zijn, maak ik er één grote lap van. 

Broddel by William Morris.


Love the process,

Betsy