2 april 2018

Suze en Sophie (4) en naar Zutphen

Pasen ligt al weer achter ons, en het paasweekend was een heerlijk rustig weekend, met veel tijd voor de boodschap van Pasen, voor ontspanning en quilten.

Ik werk gestaag door aan de Suze en Sophie quilt.
Afgelopen tijd weer wat Turkey Tracks gemaakt en uitgezien naar de nieuwe post van Francis.

Afgelopen keer zette zij de 'wedding-rings'-rand online.


(Foto van de site van Francis)

Eerst maar eens doorgelezen, nog een keer gelezen, 
meegeschreven en meegerekend en toen was het voor mij helder wat de bedoeling is.

Daarop eerst maar een een stapel kleine lapjes gesneden voor de onderdelen van de ring.


 En zo aan de slag om te kijken wat fijn werkt voor mij.

Als eerste heb ik de methode van Francis geprobeerd: vlieseline achter de stofjes, plakvlieseline er tegen, omdraaien en klaar.
Niet helemaal tevreden, de plakvlieseline piept er wat onder uit. En omdat ik geen witte stof ga gebruiken ben ik bang dat er een randje te zien blijft.



Als tweede poging heb ik de stofjes op de rand vlieseline genaaid en daarna omgeplakt met de sew line lijmstift.
Ik kwam tot de ontdekking dat het wel erg veel lijm kost, omdat er in de vlieseline veel blijft haken.


En ook merkte ik dat vanuit het midden beginnen niet zo mooi is. Links en recht van het midden is dan een 'bobbel' van de naad waardoor het lijkt dat het middelste stukje lager zit.

Dus voortaan van rechts naar links werken. Net wat mooier.

Maar goed, niet plakken, wat dan wel?
Ik bedacht me dat ik een wieltje heb liggen met het rubberen matje. 
En dat is het! 
Werkt ideaal.

Toen ik afgelopen week gezellig quiltkwartet bee had (voor foto's, zie het blog van Ineke), heb ik het meegenomen om te overleggen met de anderen. 
We kwamen uit op wat ik ook zelf bedacht had, maar wat is het fijn om even te kunnen sparren. Een extraatje van samen bee hebben!
Het is een klein groepje, er is veel inspiratie, en voor komende maand staat er een quiltwinkeltrip gepland. Helemaal leuk!

Ineke liet ook de facebookpagina  van de Suze en Sophie quilt zien. 
Er ging een wereld voor mij open!
Om diverse redenen (en dat heeft ook te maken met mijn werk) wil ik geen facebook, maar ik merk dat ik daardoor wel wat mis. 
Zit ik bijv. een zaterdag te wachten op een post, als ik facebook had gehad , zou ik geweten hebben dat het een week later komt.
Nou ja, het is zoals het is.

Voor de weddingring moest er nog een ondergrondstof worden aangeschaft.
Op Goede Vrijdag waren we vrij en samen met manlief naar Zutphen gegaan.
In de winkel van Petra Prins stonden Kris en Nanda.
Hoewel ik toch al heel wat uit de winkel heb weggekocht en een workshop heb gevolgd, had ik hen nog nooit ontmoet. 
(Nu werk ik altijd op vrijdag, en als ik ga, dan  is dat woensdag of zaterdag, dus dat verklaarde het.)

Ik sta er elke keer weer van te kijken hoe snel het tot een keuze komt. 
Ik had wat blokken meegenomen voor de kleur. Ik vertelde wat mij mooi leek...
En dan lijkt het wel te werken als een trechter, 
bij het 5e baaltje is er een keuze!
En ik ben er blij mee.
Het is een rode pindot.

En het blend geweldig.

Heel veel roze, maar niet zoet, juist ferm en met wat pit.

Dank je wel Kris en Nanda voor de goede hulp en advies!

Omdat ik nog wat verjaardagsgeld had, heb ik ook het door mij lang gewenste boek van Marg Sampson gekocht. 


Ik zag thuis, toen het uit het plastic kwam, dat er geen patroonbladen bij zitten. Omdat het een Quiltmaniaboek is, was ik daar een beetje van uit gegaan. 
Maar goed, het is een heerlijk kijk- en leesboek met veel tips om op een ontspannen manier met stofmotieven om te gaan.

Het andere boek dat ik meenam ( was ik niet van plan maar vlgs mijn man zou ik spijt krijgen als ik het niet zou doen) is het boek van Brigitte Giblin. Het was nog in de sale ook, dus dat was een prettige bijkomstigheid.


En toen thuis aan de slag met het maken van de ondergrond.
Eerst knipte ik 1.40 m van de stof. Die sneed ik in de lengte door ( voor een strook links en een strook rechts) 
Van de overige stof maakte ik een middenstrook. Daarna alles aan elkaar genaaid en een vierkante lap was het gevolg. 
In de middenbaan zit in het midden een klein stukje, maar dat knip ik weg als het centrumblok er op wordt gezet. 
Uiteindelijk komen de wedding-ringen op een mooie symmetrische lap.


Daarna moest het patroon op de lap worden getekend. Dat heb ik gedaan volgens de methode van Francis. En dat werkte geweldig!
Patroonpapier aan elkaar geplakt tot 55 bij 55 inch, 
vervolgens de inch markeerpunten overgenomen, 
papier op de stof geplakt d.m.v. spray en daarna d.m.v. de lichtbak op de stof overgenomen.
Toen de markeerpunten op de stof stonden, kon ik de ringen ( via het patroon op de lichtbak) overnemen.

Ik ga nu heel veel stukjes wedding-ring naaien, ik heb mij geïnstalleerd met naaimachine en strijkplankje onder handbereik.



En dan heb je zo een heel stapeltje



Klaar om geappliqueerd te worden.
En appliqueren vind ik een heerlijk werkje, dus dat komt wel goed!

Love the process,

Betsy





14 maart 2018

Suze en Sophie (3)

Mijn blog is vooral een quiltdagboek. 
Daarom weer een update van de vorderingen.

In de afgelopen weken heb ik vooral gewerkt aan de Suze en Sophie.
Het middenblok is nu klaar.
Zoals ik al eerder schreef, is dit het middenblok van de quilt 'Enkhuizen' van Petra Prins.


Een beetje kreukelig nog maar dat komt later wel goed.

Op de blauwe middenstip moest nog een extra rondje worden geappliqueerd. 
Ik had 2 opties. Samen met de quiltsters van ons kwartet gekozen voor deze. 
De kleuren uit het middenblok komen ook weer terug in de rest van de quilt.
Veel overeenkomsten en ook veel afwisseling door de scraps. 
Voor de basis van de wedding-ring moet ik nog een kleur en stof uitzoeken. 
Die moet verbindend en verrassend worden.

Ik heb ook weer wat turkey-tracks gemaakt.
Hier komen ze:




Ze vorderen niet snel, maar ik zit nu op 12 van de 16. 
Komend weekend gaat Francis weer een nieuw blok publiceren. 
Ik ben er klaar voor!

Afgelopen week mocht ik jarig zijn. 
Altijd reden voor dankbaarheid als er weer een jaar aan je leven is toegevoegd.  
En ook word je steeds ouder. 
Toen ik een jaar of 12 / 13 jaar was, draaide ik nog graag de getallen om. 
Nu doe ik dat niet meer en met 55 gaat dat ook een beetje moeilijk.
Jarig zijn is ook reden om het gezellig te vieren.

Onze oudste is zeer onlangs verhuisd naar een klein dorpje in de buurt van Culemborg.
Ik kon het niet laten om te vertellen dat daar toch wel een heel leuke quiltwinkel zit: 

Het was geen stille hint meer dat een verjaardagscadeautje daar wel uitgezocht kon worden.
En dat was ook gebeurd:
Ik kreeg 3 heel mooie stofjes en ook een cadeaubon die besteed kan gaan worden. 


Het is een leuk vooruitzicht om naar het atelier toe te gaan.

Hoewel mijn dochter niets met quilten heeft, kon ze het na het bezoekje aan het atelier, wel beter begrijpen. 
De bakken vol met stof en kleur, de vriendelijke manier waarop ze was geholpen en de bee-leden die daar waren en even wat advies gaven: ze snapt nu meer van de prettige bijkomstigheden van mijn hobby.

En met die hobby, daar ga ik weer fijn verder mee!

Love the process,

Betsy



26 februari 2018

Suze en Sophie (2)

Het is al weer even geleden dat ik het laatste blogje postte.
De nasleep van de griep en het werk dat op school was opgestapeld, maakte dat er even wat minder van quilten en bloggen kwam. (en ook op het reageren op andere blogs)

Ik heb de afgelopen periode eigenlijk alleen maar gewerkt aan de quilt 'Suze en Sophie'.
De flying geese blokken zijn af, het is een mooi stapeltje.

8 blokken heb ik af van de turkey tracks, daarmee ben ik op de helft dus.

Het is veel appliqueren, en dat vind ik erg leuk. 
En juist ook de afwisseling van op de naaimachine de randen er om zetten en onderwijl de hoekpunten in elkaar zetten, geven een variatie in werken.
Afgelopen zaterdag heeft Francis de nieuwe opdracht gepubliceerd: het middenpaneel.

Daar was ik 'stiekem' al aan begonnen.
De krans is leuk, maar ik ben niet zo van de kransen, dus ben ik gaan zoeken op het internet en in de boeken die ik in huis heb, naar een alternatief voor het middenpaneel.
En die heb ik gevonden!

In het boek van Petra Prins ' Promenade dans un Jardin Hollandais' staat de quilt Enkhuizen.


Ik vind dat een leuke quilt. 
Een midden paneel met tulpen-applicaties en blokken daar omheen waar je veel scraps in kwijt kunt.
Toch kom ik deze quilt niet tegen op het www en ook op pinterest kan ik haar niet vinden. 
En dat terwijl de kleuren toch heel mooi aansluiten bij de trend van nu om meer sprekende kleuren te gebruiken.

Wat is dat toch, dat de éne quilt een hype wordt en een andere niet?
( maar misschien heb ik wel iets gemist, ik quilt pas sinds 2013)

Dat middenstuk vind ik dus erg leuk en de tulpen deden mij denken aan de turkey tracks van de Suze en Sophie.
Daarom ben ik vorige week al begonnen aan het middenblok. 
Leuk dat juist deze zaterdag het middenblok aan de beurt is. Dat komt goed uit. 

nog zonder extra blad


met extra blad 
( moet nog wat geappliqueerd worden hier en daar)

Ik denk dat dit middenblok leuk past in de Suze en Sophie. Ik heb kleuren gekozen die ook in de quilt terugkomen en het wordt een fris geheel. 
Kleuren kiezen, wat is dat toch leuk en ook wel wat spannend.


Vorige week woensdag zou Ineke gezellig langskomen om een steekje te zetten. 
Ze had de cadeautjes van haar en de andere bee-leden meegenomen. 


Wat is dat toch leuk! 
Dat iemand anders zo de moeite neemt om iets moois voor je te maken, dat is al een cadeautje!

We hadden zin om naar quiltstudio het Gooi te gaan. 
En ach, als je eenmaal voorbij knooppunt Hoevelaken bent, dan ben je er ook zo.

We werden hartelijk ontvangen door Yvonne die ons direct een lekkere kom koffie aanbood. 
Daarna hebben we op ons gemak de winkel bekeken. 
Heerlijk ruim, fris en licht met een leuke collectie stoffen. 
En wat zo handig is: de stoffen zijn in 3 afmetingen gesneden. Dus heb je maar een klein stukje nodig, dan hoef je niet een hele FQ te kopen.
Ineke kwam nog bekenden tegen en dat maakte het extra leuk.
Natuurlijk ging er wat mee naar huis.


Vooral deze drie stoffen passen bij mij. 

Ze blenden mooi met andere stoffen in de Suze en Sophie en de rode variant heeft al een plek gekregen. De turkey tracks zijn hier mee omlijst. 
Toen ik voor 16 blokken de rand ging snijden, merkte ik dat ik stof te kort kwam. 
Daarom Yvonne gemaild en een dag later had ik de stof al in huis

Woensdag hebben we gezellig bee, benieuwd waar de anderen mee bezig zijn.

Nu even heerlijk vakantie, dus ook tijd voor quiltdingen.


Love the process,

Betsy

2 februari 2018

Broddel lapjes

En toen was het er opeens: 
onder de les een kriebelig gevoel in de keel. 
Spieren en gewrichten die pijn gingen doen. 
Verlangen om naar huis te kunnen. 
In minder dan twaalf uur was het een feit: de griep!

En als ik het zo opschrijf lijkt het een zelfstandig naamwoord. Er staat immers 'de' voor.
Maar het is een werkwoord! 
Griep: dat moet je doen, daar moet je doorheen kruipen, dat moet je ondergaan.
En wat voelde ik me beroerd en wat kost het veel tijd! Zo jammer.
Het meest erge symptoom was toch wel dat ik geen steek genaaid heb en er ook niet aan moest denken. 
Toch wel een indicatie hoe het was.
Nu ben ik niet de enige die in Nederland geveld was, gedeelde smart.....

Ook miste ik de gezellige kwartetbee.
Gelukkig belden de anderen mij tijdens de bee, en kon ik meegenieten van wat er gemaakt werd en werden live 2 prachtige cadeautjes voor mij uitgepakt.
Kijk, daar knap je dan weer van op!

Toen het ergste 'leed' weer geleden was, kwam er ook weer zin in quilten.
Gelukkig maar.

Gisteren heb ik een voorzichtig her-beginnetje gemaakt met mijn broddellapjes.

Toen ik net begon met quilten zag ik op een Amerikaanse site een prachtig bundeltje met stofjes van Barbara Brackman uit een serie van haar 'William Morris Apprentice'
Ik vond het prachtig.
Nu vind ik van alles van zijn hand (en ook uit die tijd) heel mooi: gordijnen, behang, geglazuurde bakstenen. Zucht....
Dus het bundeltje besteld voor iets meer dan 80 dollar. Dat leek mij een redelijke prijs. 
Tot dat het thuis werd bezorgd en het bedrag flink was opgehoogd met invoerbelasting. Zo werd het wel heel prijzig. 
Maar goed, weer iets geleerd.




Echt een project is het niet geworden. 
Het zijn meer heel veel probeerseltjes bij elkaar. 
Heb ik de eerste blokken nog gemaakt met malletjes van schuurpapier. Daarna volgde het snijden met het rolmes en tegenwoordig komt daar ook paper piecing bij.

Heel veel geoefend en heel veel geleerd.



En eigenlijk is het nog niets geworden ;)

Dacht ik vroeger altijd dat broddelen iets negatiefs was, je begint immers aan iets maar je maakt het niet af. 
Toen ik studeerde, leerde ik dat broddelen een cruciaal onderdeel is in de ontwikkeling van een kind. Je boort namelijk allerlei gebieden aan in de hersenen en fantasie en talent ontwikkelt zich zo optimaal. 
Dus: met regelmaat maar wat experimenteren is van belang voor een goede ontwikkeling.
En daar hoef je geen kind voor te zijn.

Afgelopen week publiceerde Barbara Brackman, op het blog 'Civil War Quilts', weer een nieuwe serie block of the month. 



Eke maand een traditioneel blok. Hopelijk komen er niet te veel patriottische blokken langs want als Europeaan heb ik daar niet zoveel mee.
Ik heb besloten de overige stofjes van de bundel daar voor te gaan gebruiken.

En dan ooit, misschien als alle stofjes op zijn, maak ik er één grote lap van. 

Broddel by William Morris.


Love the process,

Betsy



24 januari 2018

Suze en Sophie


wat is het toch een leuke quilt om te maken.
En wat wordt ze groot!
Het patroon van Francis werkt prettig.
Het is duidelijk en overzichtelijk beschreven.

Van elk blok moet steeds een heel aantal gemaakt worden.
En dacht ik dat ik fijn wat scraps zou kwijt kunnen, is dat maar de helft van het verhaal.
 Inderdaad: veel scraps kunnen gebruikt worden, 
maar ik heb ook heel wat meters stof van één soort nodig omdat ik het mooi vind er een soort rust in te brengen. 
En dan kies ik er voor om steeds dezelfde stof terug te laten komen.





De blokken met de flying geese zijn zo goed als af.
Dacht ik er eerst over om het oud-roze te vervangen, door de reacties op mijn blog werd ik toch overtuigd het te laten zitten.(dank daarvoor!)
Ik vind het nu mooi. Net of het even moest bezinken.

De laatste vier moeten nog voorzien worden van driehoeken. En dat mislukte omdat ik de driehoeken (niet echt helder van mij;) iets te klein had gesneden. 
Gelukkig kan ik die iets te kleine driehoeken weer op een andere plek gebruiken. Niets versneden dus.

Voor het midden vierkantje heb ik een lief bloemetje gebruikt. 

Ik vind veel stofjes mooi en mijn smaak is ook best breed. Maar soms is er zo'n stofje dat me raakt. En deze is er dus zo één.

Ik heb vast wat uitgelegd op de vloer. Hoezo ongeduldig?

Zo kan ik al een beetje zien hoe het wordt.
Ik denk dat ik er nog flessengroen in wil verwerken. Of dark teal. Ik mis nog wat pit. 
Ook voor het middenstuk, met de weddingring, denk ik in die richting.

Juist dat zoeken en denken maakt het werken aan deze quilt zo leuk!

Love the process,

Betsy

15 januari 2018

Klosjesrek

In de kerstvakantie hebben we in huis weer een kamerruil gedaan.
Ik heb nu boven de grootste kamer als quiltkamer.
Ik heb heerlijk de ruimte, waar ik echt blij mee ben!
Ruimte om quilts op te hangen, om een designwall te maken, met genoeg kastruimte en een grote tafel in het midden. 
Ik ben er erg graag.

Een pronkstuk in mijn kamer is het klosjesrek.

Vorig jaar raakte ik aan de praat met wat leerlingen. Aan het eind van het lesuur is er even tijd voor wat eten en drinken en vaak wordt er dan ook onderling gezellig een praatje gemaakt. Deze keer stonden er drie jongens bij mijn bureau die vertelden over wat zij in hun vrije tijd doen. 
Één daarvan was Gert. Hij vertelde over de plantenbakjes die hij timmert en die erg in de smaak vallen bij de mensen die zomers bij hen thuis op de camping staan.
Daarop vertelde ik van mijn hobby en dat ik op zoek was naar een klosjesrek. 
Gert bood aan om dat voor mij te maken. 
Ik stuurde hem wat foto's van pinterest en hij ging aan de slag.
Af en toe liet hij een foto zien van de vooruitgang en ik wachtte af.
Tot hij voor de zomervakantie zei dat het rek af was. Ik kon het komen halen.

Gelukkig is er tegenwoordig navigatie want Gert woont in het buitengebied van het dorp waar de school staat. 
Hij woont op een boerderij. En dan een echte boerderij, vol in bedrijf. Er zijn melkkoeien en er is kleinvee. De boerderij ligt op een mooie plek, zo mooi zelfs dat zijn ouders dat willen delen met mensen die hun kleine camping bezoeken.
Ik was er toevallig net onder koffietijd, en toen we aan de koffie zaten, haalde Gert het rek voor de dag.





Ik was diep onder de indruk.
Wat had hij dat mooi gemaakt! 
Meer dan genoeg stokjes om de klosjes op te zetten.


Ook had hij onderaan twee roedes gemaakt waar van alles aan opgehangen kan worden.


De rand had hij gemaakt van hout met een mooi profiel en passend in verstek aan elkaar gezet. En alles had hij gespoten met een witte glanzende parelmoerverf.
Ik was er stil van.
Een bijzondere prestatie voor een jongen van 12 jaar! 
Hij heeft het duidelijk in de vingers.

Het klosjes rek is nog steeds niet vol. En mogelijk gaat dat ook nooit lukken want ik verbruik ook garen. Maar het biedt genoeg mogelijkheden om van alles op en aan kwijt te kunnen.

Gert weet het nog niet wat hij later wil worden: iets met timmerwerk of toch iets anders. Maar hoe dan ook: hij komt er wel!

Love the process,
Betsy


11 januari 2018

En verder

Deze week weer terug in het oude ritme. Dat was even wennen maar is ook zo weer 'gewoon'.
Ik heb deze week weer wat gewerkt aan de quilt van Suze en Sophie. Ik houd het tempo van Francis niet bij, en dat hoeft ook niet. 
Ik beleef veel plezier aan het maken van de blokken.
Ben druk in de weer geweest met luierinleg voor de flying geese en ik werd verrast hoe fijn dat werkt!

Blok 4-1

Toch ben ik niet helemaal blij met de oud-roze hoeken. Het is iets te roze voor mij.
Nu heeft Wilma Karels dit weekend opruiming. Ik denk dat ik vrijdag uit school even langs ga voor iets anders voor de driehoeken. En zo-wie-zo is in de opruiming kijken erg leuk.

En goed nieuws!: door de nieuwe bredere rand om de Sutton Grange past de orange peel blokkenrand precies!
Met dank voor het advies van mijn bee-genoten, plus daarbij het zelf fröbelen en logisch denken, en dan wordt het wat.

Blij mee, ik kan weer verder!


Deze week was ook een verdrietige week. 
Aan het einde van de kerstvakantie is een leerling van onze school door een ongeval overleden. 
En dat maakt indruk. 
Zowel als op het personeel, als op de leerlingen.
Afgelopen dagen was de sfeer op school ingetogen en dat is goed.
Ik merk dat ik er stil van ben.
Het duwt op de wond in mijn hart van het sterven van onze eigen zoon. Hij was maar iets ouder. Het is verdriet dat nooit verdwijnt.

Woensdag was er een bee van de quiltgroep 'de Pinksterbloem'. 
Er was van alles wat besproken moest worden vanuit de organisatie.
Gezellig bij Ineke gezeten en terloops toch weer twee orange peel blokjes geappliqueerd voor de Sutton Grange.
Bijna alle leden hadden mooie werkstukken meegenomen. Wat is het dan leuk om even bij elkaar te gaan kijken en geïnspireerd te raken door de ideeën en talenten van de andere leden.
En daar is een bee natuurlijk ook voor!
Het was een gezellige en goed georganiseerde ochtend.

De Sutton Grange en de quilt van Suze en Sophie wisselen elkaar nu af, en dat is een fijn ritme.


Love the process,

Betsy