2 februari 2018

Broddel lapjes

En toen was het er opeens: 
onder de les een kriebelig gevoel in de keel. 
Spieren en gewrichten die pijn gingen doen. 
Verlangen om naar huis te kunnen. 
In minder dan twaalf uur was het een feit: de griep!

En als ik het zo opschrijf lijkt het een zelfstandig naamwoord. Er staat immers 'de' voor.
Maar het is een werkwoord! 
Griep: dat moet je doen, daar moet je doorheen kruipen, dat moet je ondergaan.
En wat voelde ik me beroerd en wat kost het veel tijd! Zo jammer.
Het meest erge symptoom was toch wel dat ik geen steek genaaid heb en er ook niet aan moest denken. 
Toch wel een indicatie hoe het was.
Nu ben ik niet de enige die in Nederland geveld was, gedeelde smart.....

Ook miste ik de gezellige kwartetbee.
Gelukkig belden de anderen mij tijdens de bee, en kon ik meegenieten van wat er gemaakt werd en werden live 2 prachtige cadeautjes voor mij uitgepakt.
Kijk, daar knap je dan weer van op!

Toen het ergste 'leed' weer geleden was, kwam er ook weer zin in quilten.
Gelukkig maar.

Gisteren heb ik een voorzichtig her-beginnetje gemaakt met mijn broddellapjes.

Toen ik net begon met quilten zag ik op een Amerikaanse site een prachtig bundeltje met stofjes van Barbara Brackman uit een serie van haar 'William Morris Apprentice'
Ik vond het prachtig.
Nu vind ik van alles van zijn hand (en ook uit die tijd) heel mooi: gordijnen, behang, geglazuurde bakstenen. Zucht....
Dus het bundeltje besteld voor iets meer dan 80 dollar. Dat leek mij een redelijke prijs. 
Tot dat het thuis werd bezorgd en het bedrag flink was opgehoogd met invoerbelasting. Zo werd het wel heel prijzig. 
Maar goed, weer iets geleerd.




Echt een project is het niet geworden. 
Het zijn meer heel veel probeerseltjes bij elkaar. 
Heb ik de eerste blokken nog gemaakt met malletjes van schuurpapier. Daarna volgde het snijden met het rolmes en tegenwoordig komt daar ook paper piecing bij.

Heel veel geoefend en heel veel geleerd.



En eigenlijk is het nog niets geworden ;)

Dacht ik vroeger altijd dat broddelen iets negatiefs was, je begint immers aan iets maar je maakt het niet af. 
Toen ik studeerde, leerde ik dat broddelen een cruciaal onderdeel is in de ontwikkeling van een kind. Je boort namelijk allerlei gebieden aan in de hersenen en fantasie en talent ontwikkelt zich zo optimaal. 
Dus: met regelmaat maar wat experimenteren is van belang voor een goede ontwikkeling.
En daar hoef je geen kind voor te zijn.

Afgelopen week publiceerde Barbara Brackman, op het blog 'Civil War Quilts', weer een nieuwe serie block of the month. 



Eke maand een traditioneel blok. Hopelijk komen er niet te veel patriottische blokken langs want als Europeaan heb ik daar niet zoveel mee.
Ik heb besloten de overige stofjes van de bundel daar voor te gaan gebruiken.

En dan ooit, misschien als alle stofjes op zijn, maak ik er één grote lap van. 

Broddel by William Morris.


Love the process,

Betsy



24 januari 2018

Suze en Sophie


wat is het toch een leuke quilt om te maken.
En wat wordt ze groot!
Het patroon van Francis werkt prettig.
Het is duidelijk en overzichtelijk beschreven.

Van elk blok moet steeds een heel aantal gemaakt worden.
En dacht ik dat ik fijn wat scraps zou kwijt kunnen, is dat maar de helft van het verhaal.
 Inderdaad: veel scraps kunnen gebruikt worden, 
maar ik heb ook heel wat meters stof van één soort nodig omdat ik het mooi vind er een soort rust in te brengen. 
En dan kies ik er voor om steeds dezelfde stof terug te laten komen.





De blokken met de flying geese zijn zo goed als af.
Dacht ik er eerst over om het oud-roze te vervangen, door de reacties op mijn blog werd ik toch overtuigd het te laten zitten.(dank daarvoor!)
Ik vind het nu mooi. Net of het even moest bezinken.

De laatste vier moeten nog voorzien worden van driehoeken. En dat mislukte omdat ik de driehoeken (niet echt helder van mij;) iets te klein had gesneden. 
Gelukkig kan ik die iets te kleine driehoeken weer op een andere plek gebruiken. Niets versneden dus.

Voor het midden vierkantje heb ik een lief bloemetje gebruikt. 

Ik vind veel stofjes mooi en mijn smaak is ook best breed. Maar soms is er zo'n stofje dat me raakt. En deze is er dus zo één.

Ik heb vast wat uitgelegd op de vloer. Hoezo ongeduldig?

Zo kan ik al een beetje zien hoe het wordt.
Ik denk dat ik er nog flessengroen in wil verwerken. Of dark teal. Ik mis nog wat pit. 
Ook voor het middenstuk, met de weddingring, denk ik in die richting.

Juist dat zoeken en denken maakt het werken aan deze quilt zo leuk!

Love the process,

Betsy

15 januari 2018

Klosjesrek

In de kerstvakantie hebben we in huis weer een kamerruil gedaan.
Ik heb nu boven de grootste kamer als quiltkamer.
Ik heb heerlijk de ruimte, waar ik echt blij mee ben!
Ruimte om quilts op te hangen, om een designwall te maken, met genoeg kastruimte en een grote tafel in het midden. 
Ik ben er erg graag.

Een pronkstuk in mijn kamer is het klosjesrek.

Vorig jaar raakte ik aan de praat met wat leerlingen. Aan het eind van het lesuur is er even tijd voor wat eten en drinken en vaak wordt er dan ook onderling gezellig een praatje gemaakt. Deze keer stonden er drie jongens bij mijn bureau die vertelden over wat zij in hun vrije tijd doen. 
Één daarvan was Gert. Hij vertelde over de plantenbakjes die hij timmert en die erg in de smaak vallen bij de mensen die zomers bij hen thuis op de camping staan.
Daarop vertelde ik van mijn hobby en dat ik op zoek was naar een klosjesrek. 
Gert bood aan om dat voor mij te maken. 
Ik stuurde hem wat foto's van pinterest en hij ging aan de slag.
Af en toe liet hij een foto zien van de vooruitgang en ik wachtte af.
Tot hij voor de zomervakantie zei dat het rek af was. Ik kon het komen halen.

Gelukkig is er tegenwoordig navigatie want Gert woont in het buitengebied van het dorp waar de school staat. 
Hij woont op een boerderij. En dan een echte boerderij, vol in bedrijf. Er zijn melkkoeien en er is kleinvee. De boerderij ligt op een mooie plek, zo mooi zelfs dat zijn ouders dat willen delen met mensen die hun kleine camping bezoeken.
Ik was er toevallig net onder koffietijd, en toen we aan de koffie zaten, haalde Gert het rek voor de dag.





Ik was diep onder de indruk.
Wat had hij dat mooi gemaakt! 
Meer dan genoeg stokjes om de klosjes op te zetten.


Ook had hij onderaan twee roedes gemaakt waar van alles aan opgehangen kan worden.


De rand had hij gemaakt van hout met een mooi profiel en passend in verstek aan elkaar gezet. En alles had hij gespoten met een witte glanzende parelmoerverf.
Ik was er stil van.
Een bijzondere prestatie voor een jongen van 12 jaar! 
Hij heeft het duidelijk in de vingers.

Het klosjes rek is nog steeds niet vol. En mogelijk gaat dat ook nooit lukken want ik verbruik ook garen. Maar het biedt genoeg mogelijkheden om van alles op en aan kwijt te kunnen.

Gert weet het nog niet wat hij later wil worden: iets met timmerwerk of toch iets anders. Maar hoe dan ook: hij komt er wel!

Love the process,
Betsy


11 januari 2018

En verder

Deze week weer terug in het oude ritme. Dat was even wennen maar is ook zo weer 'gewoon'.
Ik heb deze week weer wat gewerkt aan de quilt van Suze en Sophie. Ik houd het tempo van Francis niet bij, en dat hoeft ook niet. 
Ik beleef veel plezier aan het maken van de blokken.
Ben druk in de weer geweest met luierinleg voor de flying geese en ik werd verrast hoe fijn dat werkt!

Blok 4-1

Toch ben ik niet helemaal blij met de oud-roze hoeken. Het is iets te roze voor mij.
Nu heeft Wilma Karels dit weekend opruiming. Ik denk dat ik vrijdag uit school even langs ga voor iets anders voor de driehoeken. En zo-wie-zo is in de opruiming kijken erg leuk.

En goed nieuws!: door de nieuwe bredere rand om de Sutton Grange past de orange peel blokkenrand precies!
Met dank voor het advies van mijn bee-genoten, plus daarbij het zelf fröbelen en logisch denken, en dan wordt het wat.

Blij mee, ik kan weer verder!


Deze week was ook een verdrietige week. 
Aan het einde van de kerstvakantie is een leerling van onze school door een ongeval overleden. 
En dat maakt indruk. 
Zowel als op het personeel, als op de leerlingen.
Afgelopen dagen was de sfeer op school ingetogen en dat is goed.
Ik merk dat ik er stil van ben.
Het duwt op de wond in mijn hart van het sterven van onze eigen zoon. Hij was maar iets ouder. Het is verdriet dat nooit verdwijnt.

Woensdag was er een bee van de quiltgroep 'de Pinksterbloem'. 
Er was van alles wat besproken moest worden vanuit de organisatie.
Gezellig bij Ineke gezeten en terloops toch weer twee orange peel blokjes geappliqueerd voor de Sutton Grange.
Bijna alle leden hadden mooie werkstukken meegenomen. Wat is het dan leuk om even bij elkaar te gaan kijken en geïnspireerd te raken door de ideeën en talenten van de andere leden.
En daar is een bee natuurlijk ook voor!
Het was een gezellige en goed georganiseerde ochtend.

De Sutton Grange en de quilt van Suze en Sophie wisselen elkaar nu af, en dat is een fijn ritme.


Love the process,

Betsy

4 januari 2018

Eerste blogje van 2018

Voor een ieder die dit leest: 
de beste wensen voor 2018!

Het jaar is nu een paar dagen onderweg, nog een leeg blad.
Het einde van de vakantie nadert.

Het waren twee heel fijne weken:
De feestdagen met kerk, familie en gezelligheid.
En de dagen tussendoor met ontspanning en een heerlijk 'niets moeten' gevoel.
Er was tijd voor quilten, voor rommelen in huis, voor het verven van een kamer. 
Kortom: ruimte voor van alles waar tijdens gewone weken geen of minder tijd voor is.

Goede voornemens heb ik niet op quiltgebied, 
behalve dan dat ik mij niets wil opleggen. 
Er moet niets af,
ik wil vooral plezier beleven aan 'het er mee bezig zijn', aan het proces.
Het uitzoeken van stoffen en kleuren, het maken van patchwork, het leren van een nieuwe techniek. Gewoon omdat het leuk is.
En dan zie ik wel wat het brengt!

Het was even tobben met de Sutton Grange.
Toen ik één rij orange peels af had, bleek de rand te lang. 


 Nu kunnen die peels niet strakker tegen elkaar.

Wat te doen?
Te raden gegaan bij mijn quiltkwartet vriendinnen.
De eerste suggestie was om een extra rand hexagonnen te maken. 
Het vervelende daarvan is dat er maar een klein stukje van die hexagonnen nodig is, en dan is de symmetrie van de hexagonrand uit balans.

De tweede suggestie was om de rand breder te maken. 
Dan wordt elke zijde langer en moet het passen. 
Voor die optie ben ik gegaan. 
Gelukkig had ik genoeg stof in huis en kon ik nieuwe randen knippen.
Maar toen stokte het werk.....

Een geweldig leuke quilt kwam langs: de Suze en Sophie! 
Op papier gezet door Francis Gortmaker.

En nu heet mijn lieve kleindochter van ruim 2 jaar Sophie.
Wat kan ik anders dan aanhaken?
Een quilt om eens van wat scraps af te komen.
Dus ja, 
aan de slag daarmee.
En met mij nog minstens 200 anderen!
Ik ben gestart met de kubussen

Daarna kwamen de molentjes

6 rechtsom en 6 linksom.

En momenteel zijn de blokken met applicatie aan de beurt.
Daarvan worden er zestien gemaakt. Ik heb er nu drie af en drie zijn voorbereid. 
 blok 3-1

 blok 3-2

En 3-3

Er rest nog een klein beetje vakantie.
Maandag begint school met een studiedag. 
Na zo'n lange vakantie is het ook weer fijn om te beginnen.
En ach, ik klaag niet, want woensdag staat er een gezellige bee gepland.
Afwisseling genoeg.
Dus ik vermaak mij wel weer!

Love the process,

Betsy

13 december 2017

Sneeuwvrij en een finished object

En toen viel er heel veel sneeuw!
Mijn school staat midden op de Veluwe en is een streekschool.
Een deel van de leerlingen komt van ver 
en maandag was er geen doorkomen aan.
Ook dinsdag was er nog een dag sneeuwvrij 
omdat de fietspaden nog niet schoon waren. 
Daarbij moeten veel van de leerlingen door de bossen fietsen 
en daar was er gevaar voor afbrekende takken. 

Mijn weekend werd zo wel heel erg lang!
Natuurlijk werd er papierwerk thuis gedaan 
en de contactavond die voor maandagavond gepland stond, gebeurde telefonisch.
Maar toch: er bleef opeens veel quilttijd over!


Ik ben aan de slag gegaan met mijn hexagonnenquilt.
De basis die ik volgde is de hexagonnenquilt uit het eerste boek van Di Ford: 
'Maggie Grace's Garden'.
De hexagonnen heb ik gestempeld en los in de hand aan elkaar genaaid. 
Een leuke klus, waarbij ik los kon gaan op fussy cutten. 


Tussen de hexagonnen en de rand zit een smalle schulprand



Op de rand hoort volgens het patroon een applicatie van bloemen in een pot. 
Maar omdat ik de quilt in de huiskamer wil leggen vond ik dat te druk worden. 
Het doorquilten heb ik deze keer met de naaimachine gedaan.
 Ik heb daarbij ook weer het idee van Di gevolgd: diagonaal door de hexagonnen.

Een heerlijk werkje, door het boventransportvoetje gaat het moeiteloos. 
Mooi Aurifilgaren op de klos en een quiltnaald in de machine.


Ik kan daar van genieten: mooi materiaal om mee te werken: goed garen en passende naalden. 
Ik word er blij van! 
Misschien is het voor het uiteindelijke resultaat niet echt nodig, maar ik vind het erg leuk en geniet van mooi gereedschap! 
Zo'n appliqueernaald met een gouden oogje.... Prachtig toch?
Het maakt het proces prettiger.

Na het doorquilten was de binding aan de beurt. 
Ook daarvoor een passend stofje uitgezocht. 

En dit is de achterkant.

De midden bruinen in de quilt hebben een groene zweem, 
en dat past weer mooi bij het okergeel uit de two-tone collectie van Petra Prins.

Ik ben blij met deze affe quilt. Het kleurt mooi bij de okergele kast.
Een mooie dekje voor een power nap!

De foto's zijn nog niet geweldig, het weer is zo donker, 
op een heldere dag hoop ik een foto te maken voor de gallerij van mijn blog.

Wat een heerlijk gevoel is dat toch: een quilt die af is. 
Aan de slag met de volgende!

Love the Process,

Betsy

7 december 2017

Kwartetbee en verder met de blokken

Het was eind november weer een fijne bee-ochtend!

We waren met 3, omdat Ineke nog in subtropische sferen verkeerde.
Allerlei moois werd bewonderd.
Zoals de LUS van Karola die nu echt klaar is.


Zo mooi van kleur en zo mooi gemaakt!
Diepe buiging!



 Voorzien van lekkers, is er flink gewerkt.



Anita maakte de binding om de laptop onderlegger.
Een fleurig geheel in frisse batiks.


 Karola maakte de broderie perse afbeelding. Met dit handwerk heeft ze nog grootse plannen!

Ik ben weer wat verder met de blokken voor de Sutton Grange. 
De kleurkeuze is nu, met hulp van Karola en Anita, ook gemaakt.



Het is een goed geheel zo. 
En het blend bij de rest van de quilt, ook al is deze rand lichter.
 De witte blaadjes komen later tegen elkaar.
Het is trouwens niet echt wit, maar gebroken wit met grijze blaadjes en friemeltjes.


En toen was het 5 december. Tijd voor een cadeautje (via Sint van mijn man).
Bij de Quiltster in Kerkwerve staat een prachtige serie van Edita Sitar in de webwinkel: 
Crystal Farm
Daar mocht ik een bundeltje van bestellen.
De volgende dag had ik het al in huis!
Mooi verpakt in een cellofaan, en dat weer in een kartonnen doosje. 


Lieve kleuren waar vast iets moois mee te maken is.

Wat ik er van ga maken?
Geen idee.

Het bundeltje staat nu mooi te zijn op mijn quiltkamer.


En alleen al het er naar kijken..........Great!



Love the process,

Betsy